Met een beetje vertraging, waarvoor mijn excuses...
Een semifredo is geen echt ijs, zoals de naam - semi-koud - al suggereert.
Je hoeft er geen vla voor te maken en je hoeft het tijdens het bevriezen ook niet te kloppen, wat het leven weer een stuk makkelijker maakt. Wat je krijgt is een glad, zacht blok ijskoude, bijna bevroren room, met een werkelijk fluweelzachte textuur.
Deze zachte, honingzoete versie past qua smaak perfect bij die textuur. Op de een of andere manier is het resultaat soms een blok egaal zeemkleurige room, terwijl er een andere keer weer een harskleurige streep honing op de bodem ligt - of op de bovenkant, als je de semifreddo gestort hebt.
Maar dat heb je soms met koken.
Hoe het ook zij, de smaak is in beide gevallen fantastisch. Schenk er voor het serveren nog wat
extra amberkleurige honing over en bestrooi de semifreddo met geroosterde pijnboompitten. Dan heb je zo ongeveer het zaligste en makkelijkste dessert dat je je kunt voorstellen.
Nigella Lawson.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen